اوقات شرعی



شاخص

آمار سايت

سايت هاي مرتبط




 





توافق ۱+۵ درباره مکانیسم بازگشت پذیری تحریم ها مهدی محمدی: چگونه بازرسی های ویژه از عراق، مقدمه حمله نظامی به این کشور شد؟

مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدير سايت    جمعه, 08 خرداد 1394 ساعت 22:17
نماینده آمریکا در سازمان ملل در مصاحبه با شبکه تلویزیونی بلومبرگ گفته بود: ما قصد داریم که به گونه ای رفتار کنیم که به رای روسیه و چین برای بازگشت تحریمها نیازی نداشته باشیم....... ما باید بر روی چالشهایی که پیش رو داریم،تمرکز کنیم و باید مذاکرات هسته ای را به سرانجام برسانیم.سرانجامی که اهداف و خطوط قرمز ما را برآورده کند.

گروه بین الملل – رجانیوز: در سایه سکوت اعضای تیم مذاکره کننده ایران، رسانه های غربی مدعی شدند که کشورهای ۱+۵ درباره «مکانسیم بازگشت پذیری تحریم ها» به توافق رسیدند.

 

به گزارش رجانیوز، به نقل از رویترز، منابع آگاه غربی اعلام کردند کشورهای ۱+۵ درباره نحوه اعمال مجدد تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران توافق کردند.

 

بر اساس این خبر در صورتی که ایران بندهای توافق نهایی را نقض کند، تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل مجددا علیه این کشور اعمال خواهد شد.

 

یش از این رسانه های خبری ، مکانسیم بازگشت پذیری تحریم ها را یکی از موانع اصلی هم سویی تمامی کشورهای ۱+۵ درباره توافق نهایی می دانستند چرا که روسیه و چین معتقد بودند در صورت آنکه آژانس عدم صلح آمیز بودن برنامه هسته ای ایران را اعلام کند و یا آنکه انجام تعهدات از سوی ایران را تایید نکند، بر اساس قوانین سازمان ملل، باید برای بازگشت تحریم ها جلسه شورای امنیت تشکیل شود و در آن جلسه درباره تحریم های جدید علیه ایران تصمیم گیری شود اما مقامات آمریکایی معتقد بودند برای آنکه راه چانه زنی با روسیه و چین را ببندند بلافاصله پس از گزارش منفی آمانو درباره ایران ، تحریم های شورای امنیت علیه ایران بدون نیاز به رای گیری اعمال می گردد.

 

خبر توافق کشورهای ۱+۵ درباره مکانیسم بازگشت پذیری تحریم های ایران در حالی از سوی رویترز منتشر شده است که  ۴ روز پیش، خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز در خبری مدعی شده بود "آمریکا و روسیه در آستانه رسیدن به فرمولی هستند که نظر طرفین در مورد ساز و کار بازگشت آنی تحریم‌های ایران را تأمین می‌کند."

 

روز سه‌شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۴ ، نیز «ژرارد آرو» سفیر فرانسه در واشنگتن نیز اظهاراتی را مطرح کرد که گمانه‌زنی‌ها در مورد احتمال رسیدن به توافق بر سر این موضوع را تقویت می‌کند. وی گفت بازگشت فوری تحریم‌ها، احتمالا از طریق رأی‌گیری در شورای امنیت، بدون امکان وتو و بر اساس اکثریت آرا صورت گیرد.

 

این در حالی است که نماینده آمریکا در سازمان ملل ۱۷ اردیبهشت سال جاری از برنامه کاخ سفید برای بازگشت فوری تحریم های شورای امنیت علیه ایران خبر داده بود.

 

سامانتا پاور در مصاحبه با شبکه تلویزیونی بلومبرگ گفته بود:  ما قصد داریم که به گونه ای رفتار کنیم که به رای روسیه و چین برای بازگشت تحریمها نیازی نداشته باشیم....... ما باید بر روی چالشهایی که پیش رو داریم،تمرکز کنیم و باید مذاکرات هسته ای را به سرانجام برسانیم.سرانجامی که اهداف و خطوط قرمز ما را برآورده کند.

 

از سوی دیگر با بررسی متن توافق لوزان مشخص می شود که ایران و کشورهای ۱+۵ برای آژانس انرژی اتمی دو نقش را در نظر گرفتند : الف) راستی آزمایی تعهدات ایران در توافق نهایی ب)روشن کردن موضوعات گذشته و حال یا همان PMD

در توافق لوزان آمده است: اتحادیه اروپایی، اعمال تحریم های اقتصادی و مالی مرتبط با هسته ای خود را خاتمه خواهد داد و ایالات متحده نیز اجرای تحریم های مالی و اقتصادی ثانویه مرتبط با هسته ای را، همزمان با اجرای تعهدات عمده هسته ای ایران به نحوی که توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی راستی آزمایی شود، موقتا متوقف خواهد کرد.

در این قسمت به وظیفه آژانس برای بررسی تعهدات ایران اشاره شده است.

در بخش دیگری از توافق لوزان آمده است:

مجموعه تدابیری برای نظارت بر اجرای مفاد برجام شامل کد اصلاحی ۳.۱ و اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی مورد توافق واقع شده است. آژانس بین المللی انرژی اتمی از فن آوری های مدرن نظارتی استفاده خواهد کرد و از دسترسی های توافق شده بیشتری از جمله به منظور روشن کردن موضوعات گذشته و حال برخوردار خواهد شد.

این بخش از توافقنامه صراحتا به وظیفه آژانس برای روشن کردن موضوع PMD اشاره دارد.

 

اما نکته قابل تامل ابنکه مقامات وزارت خارجه و اعضای تیم مذاکره کننده در بیان نقش آژانس در اجرای توافق نهایی، تنها به نقش این نهاد بین المللی در راستی آزمایی تعهدات ایران اشاره دارند، اما به این موضوع اشاره نمی کنند که اگر آژانس موضوع PMD  را تایید نکند و کارشکنی ایران را گزارش دهد، این اقدام موجب به بازگشت تحریم ها خواهد شد.

 

در فکت شیت آمریکا که پس از توافق لوزان منتشر شده درباره این وظیفه آژانس آمده است:

«آمریکا و اتحادیه اروپا زمانیکه آژانس تائید کند ایران تمام گام‌های کلیدی مرتبط با هسته‌ای را برداشته، تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای را تعلیق خواهند کرد. در هر زمان که ایران به تعهدات خود عمل نکند، این تحریم‌ها فورا به جای خود باز می‌گردند. 

- معماری تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای ایالات متحده در بخش اعظم دوره توافق حفظ شده و امکان بازگشت فوری آن‌ها درصورت بروز مورد جدی عدم-کارایی را فراهم می‌کند.

- تمامی قطعنامه‌های پیشین شورای امنیت سازمان ملل مرتبط با مسئله هسته‌ای ایران همزمان با تکمیل اقدامات مرتبط با هسته‌ای که نگرانی‌های کلیدی (غنی‌سازی، فردو، اراک، ابعاد احتمالی نظامی و شفافیت) را پاسخ دهد، برداشته می‌شود. ‎«

 

ماجرا زمانی جالب تر می شود که مدیرکل آژانس انرژی اتمی هم در مصاحبه های خود هم در گزارش های فصلی آژانس شرط مختومه کردن موضوع برنامه احتمالی نظامی ایران یا همان PMD را منوط به بازرسی از مراکز نظامی و دسترسی به اشخاص نظامی و غیرنظامی، تجهیزات و مواد هسته ای و اسناد و اطلاعات کرده است.

 

در همین راستا ، آمانو  چهارشنبه گذشته (۶/۴/۱۳۹۴) در مصاحبه خود با خبرگزاری فرانسه و همچنین روزنامه فرانسوی لوموند گفت که اگر توافق نهایی امضا شود، آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای حق بازرسی از تاسیسات نظامی ایران را دارد.

وی گفت: «وقتی متوجه ناهمخوانی‌هایی بشویم یا زمانی که شک و تردیدی داشته باشیم ممکن است برای نمونه درخواست بازرسی از مکان‌های مختلفی را بدهیم که این ممکن است شامل مراکز نظامی هم بشود...البته به خاطر حساسیت این مراکز به مقداری ملاحظه نیاز خواهد بود، اما آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حق دارد درخواست بازرسی از تمامی مکان‌ها، از جمله مکان‌های نظامی، را بدهد».

 

آمانو اضافه کرد که زمانی که توافق نهایی به‌دست بیاید «چندین ماه لازم خواهد بود» تا مشخص شود آیا برنامه هسته‌ای ایران ابعاد نظامی داشته یا نه، و «سال‌ها طول خواهد کشید تا بتوانیم با اطمینان خاطر بگوییم که تمامی فعالیت‌های [هسته‌ای] ایران برای مقاصد صلح‌آمیز بوده‌ است».

 

در آخرین گزارش آمانو که ۸ خرداد ۱۳۹۴ منتشر شده نیز آمده است: آژانس هم‌چنان نسبت به وجود احتمالی فعالیت‌های آشکار نشده مرتبط با امور هسته‌ای که سازمان‌های نظامی مربوطه در آن دخیل بوده‌اند از جمله فعالیت‌های مرتبط با توسعه یک کلاهک هسته‌ای برای موشک، نگران باقی‌مانده است. ایران ملزم شده است تا به طور کامل با آژانس در زمینه همه موضوعات باقی‌مانده به ویژه آنها که نگرانی در مورد ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌ای ایران را بالا می‌برد، همکاری کند که این امر شامل اجازه دسترسی بدون تاخیر به همه سایت‌ها، تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس است.Â

 
alt 

تماشای مصاحبه دوشنبه‌شب آقای عباس عراقچی، عضو محترم تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای با شبکه ۲ سیما، این موضوع را کاملا روشن کرد که تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای به‌رغم همه روشنگری‌های انجام شده و تذکرات پی در پی‌ای که دریافت کرده است، نه راهبردها و نه حتی تاکتیک‌های مذاکراتی خود را تغییر نداده و همچنان در پی تحقق شعار «هر توافقی بهتر از توافق نکردن» است. مشخصا در موضوع دسترسی‌ها و بازرسی‌ها، سخنان ایشان نشان داد تیم مذاکره‌کننده بی‌توجه به منافع کشور سر خویش گرفته و به راه خود می‌رود و قصد ندارد به هیچ‌وجه پروژه نخ‌نمای توجیه‌تراشی برای اتفاقات ناگواری را که در مذاکرات رخ داده، متوقف کند.


این نوشته فقط به بحث درباره رژیم بازرسی‌های تفاهم‌شده از سوی تیم مذاکره‌کننده می‌پردازد. الباقی موارد را در فرصتی دیگر ارزیابی خواهیم کرد.

۱ ـ آقای عراقچی گفته است ایران هیچ رژیم بازرسی نامتعارفی را نخواهد پذیرفت در حالی که ایشان مطلقا در موقعیتی نیست که چنین ادعایی بکند. براساس متن اسناد توافق شده، تیم مذاکره‌کننده یک رژیم بازرسی ویژه و کاملا نامتعارف را پذیرفته که به تصریح مقام‌های آمریکایی در هیچ کجای جهان سابقه ندارد و حتی فراتر از رژیم بازرسی‌هایی است که در فاصله سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ در عراق (تحت عنوان آنسکام) اجرا شد و با ایجاد دسترسی وسیع به اطلاعات محرمانه، زمینه حمله به آن کشور را فراهم کرد. 

 


۲ ـ در توافق ژنو تاکید شده ایران در گام نهایی اقدام‌های‌ شفاف‌ساز و نظارت‌های افزایش‌یافته را اجرا می‌کند. در تفاهم لوزان هم تصریح شده ایران علاوه بر پروتکل الحاقی، دسترسی‌های بیشتری را برای رسیدگی به مسائل باقیمانده گذشته و حال (که در واقع معنایی جز PMD ندارد) به آژانس خواهد داد. معنی عباراتی مانند دسترسی‌های شفاف‌ساز، نظارت‌های افزایش‌یافته و دسترسی‌های بیشتر از پروتکل، هیچ چیز جز پذیرش یک رژیم بازرسی ویژه نیست و این چیزی نیست که آقای عراقچی بتواند آن را یک رژیم بازرسی متعارف بخواند. تیم مذاکره‌کننده هرگز برای تفاهم درباره یک رژیم بازرسی ویژه مجوز نداشته و در این باره کاملا بر خلاف دستورالعمل‌های موجود عمل کرده است.


۳ ـ پروتکل الحاقی خود یک سند بسیار خطرناک است که تاکنون فقط آن دسته از کشورهای جهان آن را پذیرفته‌اند که یا برنامه هسته‌ای چندانی ندارند یا از ناحیه غرب نگرانی امنیتی ندارند یا اینکه (درباره ۵ عضو شورای امنیت) پروتکل امضا شده از سوی آنها با بقیه کشورهای جهان تفاوت دارد. حتی اگر بنا باشد روزی پروتکل الحاقی اجرا شود ما به ازای آن غنی‌سازی صنعتی در ایران است نه شیر بی‌یال و دم و اشکمی که آقایان پذیرفته‌اند. اما باز هم یادآوری می‌کنم آنچه در تفاهم لوزان و پیش از آن در توافق ژنو، پذیرفته شده، بسیار فراتر از پروتکل الحاقی است. مهم‌تر از این، تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای هیچ برنامه‌ای برای گرفتن تعهدات مشخص از ۱+۵ در متن برجام مبنی بر اینکه حین اجرای پروتکل به نگرانی‌های امنیتی و حفاظتی ایران احترام گذاشته خواهد شد، ندارد.


۴ـ درباره همان پروتکل الحاقی هم توضیحی که تیم محترم مذاکره‌کننده ارائه می‌دهد ناقص و غیرصادقانه است. این درست است که طبق ماده ۴ پروتکل الحاقی برخی از دسترسی‌هایی که به آژانس داده می‌شود می‌تواند مدیریت‌شده باشد ولی این امر به هیچ وجه به آن شکل مضحکی که تیم مذاکره‌کننده ادعا می‌کند نیست. حتی در یک دسترسی مدیریت‌شده آژانس می‌تواند از هر نقطه‌ای که بخواهد بازدید کند، می‌تواند خواستار مشاهده دقیقا همان چیزهایی شود که روی آنها پوشانده شده و می‌تواند فراتر از نمونه‌برداری، کارهای دیگری مانند عکسبرداری، صحبت با افراد و انجام تاییدات بصری، انجام بدهد. این امری است که آقای عراقچی اگر به سوابق بازرسی‌های پروتکلی و فراپروتکلی سال‌های ۸۲ تا ۸۴ – که خود زمانی منتقد آن بودند- مراجعه کنند، نمونه‌های زیادی برای آن خواهند یافت. در آن مدت کوتاه، بیش از ۲۷ بار به افراد، اسناد و سایت‌های نظامی دسترسی داده شد و اگرچه این روند در دولت بعدی متوقف شد، اما ثمرات آن اقدامات غیرقابل توجیه همچنان گریبان کشور را گرفته است. بنابراین مفهوم مدیریت‌شدگی به هیچ وجه رافع نگرانی‌های جدی امنیتی کشور نخواهد بود.


۵ ـ نکته بسیار مهم‌تر این است که ماده ۵ پروتکل الحاقی می‌گوید اگر آژانس بر درخواست مشخصی اصرار کند، ایران باید آن را راضی کند. بنابراین به لحاظ پروتکلی، آنچه اصل است رضایت آژانس است که یک مفهوم کاملا باز و بی‌مبناست و می‌تواند سرمنشأ هر نوع باج‌خواهی از ایران باشد. این چیزی است که تیم مذاکره‌کننده حتی یک بار هم به آن اشاره نکرده است.


۶ ـ یک مساله مهم دیگر این است که تیم مذاکره‌کننده در اقدامی بسیار عجیب، تعلیق تحریم‌ها را به اجرای همه تعهدات کلیدی ایران از جمله حل و فصل موضوع PMD مشروط کرده است. نه عراقچی و نه هیچ‌کس دیگری در تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران تا امروز توضیح نداده است که معنی این کار چیست؟ و در حالی که PMD به وضوح یک موضوع ساختگی است و هدف غرب از طرح آن هم کسب اطلاعات جاسوسی از ایران و دست‌اندازی به بخش دفاعی متعارف ماست و رویه آژانس هم نشان می‌دهد قصد حل این موضوع را ندارد، آیا مشروط کردن تعلیق تحریم‌ها به تعیین تکلیف PMD، معنایی جز تعلیق به محال کردن هر گونه کاهش تحریم دارد؟ این مهم‌ترین خطای تیم مذاکره‌کننده است که به جای اصلاح، دائما توجیه می‌شود. تیم مذاکره‌کننده به جای اینکه از آمریکا بخواهد حال که یک توافق سیاسی در حال رخ دادن است موضوع ساختگی PMD را کنار بگذارد و به جای گذشته بر آینده متمرکز شود، پذیرفته است که در کنار انبوه امتیازهای هسته‌ای، PMD هم باز بماند! آیا این جز اینکه هم چوب را می‌خورد و هم پیاز را، یعنی هم برنامه هسته‌ای خود را تقریبا تعطیل می‌کند و هم باب بهانه‌جویی و زیاده‌خواهی همچنان باز خواهد ماند، معنای دیگری دارد؟! این چه مذاکره‌ای است که شما هر چه می‌خواهند واگذار می‌کنید و طرف مقابل حتی نمی‌پذیرد از تداوم دروغگویی علیه شما دست بردارد؟ آیا باز نگه داشتن PMD معنایی جز این دارد که پس از برنامه هسته‌ای، نوبت به برنامه دفاعی ایران خواهد رسید و پس از سازمان انرژی اتمی، وزارت دفاع و نهادهای نظامی قربانیان بعدی خواهند بود؟ و باز از همه اینها مهم‌تر، آیا باز نگه داشتن PMD، به معنای باز گذاشتن یک کانال بهانه‌جویی بسیار فراخ علیه ایران نیست که هر لحظه می‌تواند به بازگشت مجدد همه تحریم‌ها بینجامد؟


۷ ـ هدف آژانس از درخواست دسترسی‌های فراپروتکلی، دقیقا دسترسی به افراد، تجهیزات، مکان‌ها و اسناد برنامه نظامی متعارف ایران به بهانه PMD است. آژانس هیچ نیت خیرخواهانه یا متعارفی ندارد. برای من بسیار جالب است که دوستان تیم محترم مذاکره‌کننده اکنون به مدافعان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تبدیل شده و از قابل اعتماد بودن آن سخن می‌گویند. جالب است که این همکاری‌های بی‌سابقه هم هیچ چیز را در رویه آژانس تغییر نداده است. همین حالا که تیم مذاکره‌کننده بر خلاف ضوابط، با دسترسی‌های فراپروتکلی موافقت کرده، آژانس لیستی از افراد و مکان‌ها را در اختیار آنها قرار داده است که به طور کامل مربوط به افراد نظامی یا افراد شاغل در پروژه‌های حساس دفاعی و همچنین مکان‌های نظامی است. هیچ فرد یا مکان مشخصا هسته‌ای در این فهرست‌ها وجود ندارد. همین امر به‌خوبی نشان می‌دهد که آژانس پس از گرفتن مجوز دسترسی‌های فراپروتکلی از ایران، روی بخش دفاعی و نظامی ایران متمرکز خواهد شد و اساسا با برنامه هسته‌ای ایران کاری نخواهد داشت.

 

۸ ـ نکته دیگر این است که نه در متن‌های تفاهم‌شده در لوزان و ژنو و نه مناسبات کاری سازمان انرژی اتمی و آژانس در یک سال و نیم گذشته، هیچ چارچوبی وجود ندارد که چگونگی حل و فصل PMD میان ایران و آژانس در آن معین شده باشد. در دولت گذشته، طی بیش از ۱۲ جلسه برای رسیدن به یک سند رهیافت ساختاری میان ایران و آژانس مذاکره شد که هدف از آن این بود که ایران مطمئن شود در صورت ارائه برخی دسترسی‌های حداقلی به آژانس، مساله PMD به طور قطعی بسته خواهد شد. یکی از مهم‌ترین سوال‌هایی که تیم مذاکره‌کننده باید به آن پاسخ بدهد این است که چرا بیش از یک سال و نیم است بدون وجود هرگونه چارچوب تفاهم شده و بدون وجود هرگونه تعهد مشخص از جانب آژانس برای بستن PMD در ازای برداشته شدن گام‌های مشخص از سوی ایران، با آژانس در این باره همکاری شده است؟ به عنوان نمونه، تیم محترم مذاکره‌کننده که از حسن نیت و رفتار حرفه‌ای آژانس و از شکل‌گیری اراده سیاسی در غرب برای حل و فصل موضوع PMD سخن می‌گوید، خوب است برای افکار عمومی بگوید که پاسخ به سوال‌های آژانس درباره EBW به چه نتیجه‌ای انجامیده است. موضوع EBW یکی از مسائل کلیدی در PMD است که تیم ایرانی بدون هرگونه چارچوب تفاهم‌شده تصمیم گرفت به سوال‌های آژانس درباره آن پاسخ بدهد. نتیجه جالب است. آژانس پس از دریافت پاسخ ایران نه‌تنها قانع نشد و موضوع را نبست، بلکه ۲۰ سوال جدید طراحی و به ایران ارائه کرد و خواستار پاسخگویی به آنها شد! همین یک تجربه کافی است که ثابت کند PMD یک مساله قابل حل نیست و اگر روند امتیازدهی به آژانس در این حوزه آغاز شود، تنها اتفاقی که خواهد افتاد این است که آژانس هر روز درخواست‌های بیشتر و نگران‌کننده‌تری روی میز ایران خواهد گذاشت و ایران هم به سبب تعهدی که سپرده – و این تعهد در یک قطعنامه فصل هفتمی به تصویب شورای امنیت هم رسیده- هیچ چاره‌ای جز پاسخ‌دهی به آن نخواهد داشت.


۹ ـ نکته دیگر که مکررا از جانب تیم مذاکره‌کننده و همچنین آقای رئیس‌جمهور به آن پرداخته شده این است که بسیاری کشورهای دیگر هم در جهان پروتکل الحاقی را اجرا می‌کنند و بنابراین ایران نباید به پروتکل به‌عنوان امری هراسناک نگاه کند و از اجرای آن ترس داشته باشد.


پاسخ این است که:


اولا- آنچه دوستان پذیرفته‌اند ـ چنانکه بالاتر گفتم‌ـ یک رژیم دسترسی و بازرسی ویژه است که بسیار فراتر از پروتکل الحاقی است.


ثانیا- پروتکلی که کشورهایی چون آمریکا و روسیه اجرا می‌کنند یک پروتکل خاص و بسیار رقیق است و شباهتی به متن پروتکل مدل ندارد.


ثالثا- هیچ کدام از کشورهایی که اکنون پروتکل را اجرا می‌کنند دشمنانی خونی و قسم‌خورده همچون آمریکا، انگلیس و اسرائیل ندارند که اطلاعات به دست آمده بر اثر بازرسی‌های پروتکلی را مبنایی برای انجام انواع و اقسام عملیات‌های تروریستی، خرابکاری، سایبری و... در خاک آنها قرار بدهند.

 

رابعا- هیچ کدام از این کشور‌ها تجربه‌ای همچون ایران از همکاری نزدیک بازرسان و مقام‌های آژانس با سرویس‌های اطلاعاتی خارجی ندارند. این تنها ایران است که می‌داند «اولی هاینونن»، معاون وقت آژانس در زندان سیا با بوهاری طاهر (واسطه‌ای که ادعا می‌شد قطعاتی به ایران فروخته است) ملاقات کرد و به بازجویی از او پرداخت! در واقع بر خلاف آنچه آقای عراقچی گفته است، برای ایران قطعی است که آژانس از اطلاعاتی که با استقرار رژیم بازرسی ویژه در ایران به دست می‌آورد سوءاستفاده خواهد کرد و اساسا این رژیم بازرسی جز برای سوء‌استفاده در ایران مستقر نخواهد شد.


خامسا- بسیاری از این کشورها اساسا برنامه هسته‌ای درخور توجهی ندارند که از آنها بازرسی شود.


سادسا- برنامه هسته‌ای محدودی که برخی از این کشورها دارند هم سرتا پا آمریکایی و اروپایی است و اساسا مفهومی به نام نگرانی امنیتی از افشای اسرار مرتبط با امنیت ملی درباره این کشورها مصداق پیدا نمی‌کند.

 

و سابعا- مهم‌تر از همه این است که حتی همین کشورهای عموما سرسپرده غرب که هیچ برنامه هسته‌ای درست و حسابی هم ندارند، حتی در یک مورد، به آژانس اجازه دسترسی به افراد، مکان‌ها، اسناد و تجهیزات نظامی خود را نداده‌اند و از این جهت تعهدی که تیم ایرانی سپرده بود و رهبر معظم انقلاب اسلامی جلوی آن را گرفتند، در جهان یگانه است.


۱۰ ـ  و نکته آخر این است که با این وضعیت مذاکراتی، متاسفانه باید گفت هیچ دورنمایی برای رسیدن به یک توافق خوب ‌وجود ندارد و استراتژی مذاکراتی تیم ایرانی که عمدتا مبتنی بر پذیرش تقریبا بی‌چون و چرای آن چیزی است که آمریکایی‌ها می‌خواهند، مذاکرات را دچار اختلالات غیرقابل رفع خواهد کرد.


منبع: وطن امروز


مطالب مرتبط:


به اسم مذاکره دارند کشور را سمت جنگ می برند/ هسته ای نخواستیم، امنیت کشور را از بین نبرید/ عراقچی در مجلس گفت اجازه بازدید از مراکز نظامی را دادیم + فیلم

۲ سال مذاکره با آمریکا؛ ایران را امن تر کرده است!؟ / سایه جنگ نیابتی و فرسایشی بر سر مرزهای ایران

 

آخرین بروز رسانی در یکشنبه, 10 خرداد 1394 ساعت 21:41
 
مکان شما: